AI Thailand
ตุลาคม 22, 2014, 04:33:44 PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1] 2 3 ... 15
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: Connector/Maven 4  (อ่าน 39947 ครั้ง)
webmaster
Administrator
Full Member
*****
กระทู้: 121


ดูรายละเอียด อีเมล์
« เมื่อ: กรกฎาคม 13, 2009, 03:18:05 PM »

 ขยิบตา
บันทึกการเข้า
sita
Newbie
*
กระทู้: 21


ดูรายละเอียด
« ตอบ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 23, 2009, 11:45:04 AM »

นางสาวสิตา  รัศมีโรจน์  525740074-0  Y#11  Sec.11

     เมื่อตอนที่ดิฉันยังเป็นเด็กประถม ทุกๆ ปิดเทอม พ่อและแม่ของดิฉันจะต้องพาดิฉันและพี่ชายไปเยี่ยมตาและยายที่ต่างจังหวัดอยู่เสมอ ตาและยายของดิฉันอยู่บ้านกัน 2 คน ไม่มีลูกหลานคนอื่นอยู่ด้วย ยายของฉันเป็นคนขยัน ชอบทำนู่นทำนี่อยู่ตลอดเวลา ยายมีงานอดิเรกที่สร้างรายได้ให้กับตัวเอง คือ ทำผักดองไปขายในตลาด ผักดองที่ว่าก็คือ “ส้มผัก” ตามภาษาท้องถิ่นนั่นเอง ยายทำผักดองทีละไม่มาก ทำแค่พอขาย ที่ยายเลือกทำส้มผักไปขายในตลาด เพราะยายปลูกผักสวนครัวไว้เยอะ พอกินไม่ทัน ยายแปรรูปผักสวนครัวเหล่านั้น ให้กลายเป็นผักดองรสเลิศ ทุกคนที่ได้กินล้วนบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า “อร่อย” เวลายายนำผักดองไปขายในตลาด ดิฉันมักจะตามไปด้วยเสมอๆ เพราะในตลาดมีเด็กอายุรุ่นราวคราวเดียวกับดิฉันเต็มไปหมด ถึงไม่รู้จักกัน แต่ก็เล่นด้วยกันได้ แล้วดิฉันก็ได้พบกับเด็กคนหนึ่ง ซึ่งถือถุงผักดองกับข้าวเหนียวหมูปิ้ง กำลังปั้นทั้งหมดรวมกันและเอาเข้าปาก ดิฉันเห็นแล้วน้ำลายไหล จึงเข้าไปชวนคุยหวังจาได้เอาเข้าปากแบบนั้นบ้างและถามด้วยความอยากกินว่า “ซื้อมาจากไหน น่ากินจัง” เด็กคนนั้นตอบว่า “ข้าวเหนียวหมูปิ้งหน้าธนาคาร ผักดองของยายขจี (ชื่อยายของดิฉัน)” ดิฉันยิ้มแล้วถามต่อว่า “อร่อยไหม” เด็กคนนั้นตอบว่า “อร่อย แม่ซื้อมาให้กินประจำ ยายแกทำสะอาด กินแล้วท้องไม่เสีย ไปซื้อสิ ยายแกใจดี ชอบแถมให้” เมื่อได้รับคำตอบเช่นนั้น ดิฉันก็รู้สึกดีใจที่มีคนชอบผักดองของยาย จึงผูกมิตรกับเด็กคนนั้นที่รู้ชื่อภายหลังว่า “หนุ่ย” มาตอนนี้ดิฉันจึงได้คิดและรู้ว่า นอกจากรสชาติที่อร่อยแล้ว สิ่งที่ทำให้ผักดองของยายขายหมดทุกครั้ง จนต้องมีคนมาขอให้ยายทำเพิ่ม คือ ความสะอาดและความใจดีเป็นมิตรของยายนั่นเอง สิ่งเหล่านี้ทำให้ผักดองของยายเป็นที่รู้จักกันทั่วตลาด ในชื่อ “ผักดองยายขจี”
บันทึกการเข้า
Vanilla
Newbie
*
กระทู้: 24


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #2 เมื่อ: กรกฎาคม 24, 2009, 04:59:28 PM »

นางสาววราภรณ์   ด่านศิริ ID. 525740062-7 Young 11 sec.11

          สมัยฉันเรียนปริญญาตรี ฉันเรียนอยู่ที่กรุงเทพ จึงได้มีโอกาสรู้จักเพื่อนที่มาจากแต่ละภาคมากมาย มีเพื่อนฉันคนหนึ่ง เราเรียนอยู่ที่คณะเดียวกัน ชื่อแชมป์ แชมป์มาจากปัตตานี และเป็นคนมุสลิม แต่ในสายตาฉันแชมป์เป็นมุสลิมที่แนวมาก แชมป์เป็นคนนิ่งๆ และมีมุมของตัวเองเสมอๆ ฉันไม่ได้สนิทกับแชมป์มากนัก จนกระทั่งปี 3 ที่ฉันต้องย้ายไปเรียนที่ท่าพระจันทร์และต้องอยู่หอนอก ฉันบังเอิญได้อยู่หอเดียวกับแชมป์ เราจึงได้พูดคุยกันมากขึ้น แต่แชมป์ก็ยังเป็นคนนิ่งในสายตาฉันเสมอ จนครั้งหนึ่งพวกเราได้คุยเกี่ยวกับเรื่องหนังขึ้นมา ซึ่งวันนั้นเองทำให้ฉันได้รู้ว่า แชมป์เป็นคนที่ดูหนังเยอะมาก และเป็นหนังประเภทต้นทุนต่ำ (หนัง Indy) แทบทั้งหมด อีกทั้งแชมป์ยังเป็นคนฟังเพลง Jazz และเพลงฝรั่งเก่าๆ พวก Beatles ซึ่งบังเอิญตรงกับแนวที่ฉันชอบพอดี ต่างกันตรงที่ฉันเป็นพวกชอบดูชอบฟังเฉยๆ แต่อย่างแชมป์ถือว่าเป็น Maven เลยก็ได้ เพราะแชมป์จะรู้รายละเอียดต่างๆมากมาย และฉันค้นพบว่าที่ห้องแชมป์ มี DVD (ของแท้) ของหนังแนวๆหลายเรื่องมาก เช่น Scent of a Woman, Perfume, Paris Je t'iam, Sleepless in Seattle, Once ซึ่งเป็นเรื่องที่ฉันหาเช่าได้ยากมาก และมี CD เพลงของแท้ ของเพลงฝรั่งเก่าๆอีกหลายแผ่น ซึ่งฉันก็ไปยืมมาดูมาฟังเสมอๆ แชมป์จะรู้รายละเอียดของหนังต่างๆเยอะมาก และเวลามีหนังต้นทุนต่ำดีๆเข้าที่โรงหนังลิโด้ แชมป์ก็จะไปดูเป็นประจำ ฉันถามว่าแชมป์ไปซื้อพวกแผ่นแท้มาจากไหน แชมป์ก็บอกว่าจะมีร้านประจำที่เซนทรัลปิ่นเกล้า ที่พี่เค้าขายราคาถูก เอามาลดบ่อย ฉันถามว่าทำไมไม่ write แผ่นเอาล่ะ ไม่ต้องเสียเงินซื้อ แชมป์ก็บอกว่า ชอบเก็บของแท้เท่านั้น มันดูสบายใจกว่า ซึ่งแชมป์ก็ได้แนะนำให้ฉันลองดูหนังเรื่องต่างๆที่ดี ซึ่งในภายหลังหลายเรื่องเป็นเรื่องที่ฉันชอบมากที่สุดในตอนนี้ แชมป์ถือเป็น Maven เรื่องหนังอินดี้และเพลงฝรั่งเก่าๆคลาสสิกๆ ในสายตาฉันเลยทีเดียว
บันทึกการเข้า
Parichat Vong
Newbie
*
กระทู้: 23


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #3 เมื่อ: กรกฎาคม 25, 2009, 05:45:21 PM »

นางสาวปริฉัตร  วงศ์ปัจฉิม  รหัส  525740197-4  รุ่น Young 11 Sec.2
           Maven ของดิฉันเป็นพี่ญาติของดิฉันคนหนึ่ง  เรื่องมีอยู่ว่า  วันนั้นนานมาแล้วยังจำได้ว่าเป็นวันพฤหัสบดี ตอนนั้นดิฉันกำลังเรียนอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4  วันนั้นเป็นวันเกิดของดิฉันพอดี เมื่อดิฉันเรียนเสร็จ แล้วก็กลับบ้านมาเลี้ยงฉลองวันเกิดกับคุณพ่อคุณแม่ คุณแม่ได้ให้โทรศัพท์มือถือ NOKIA เครื่องหนึ่งกับดิฉันเป็นของขวัญวันเกิด ดิฉันรู้สึกดีใจมากๆ(สมัยนั้นโทรศัพท์มือถือยังมีไม่ค่อยมากนัก ใครมีไว้ใช้ถือว่าโชคดีมากเลย)และดิฉันก็สัญญาว่าจะรักษามันเป็นอย่างดี  วันถัดมาดิฉันก็เอาโทรศัพท์มือถือไปโรงเรียนด้วย เพื่อนๆต่างสนใจและขอยืมไปเล่นเกมส์ ซึ่งต่างคนต่างก็เล่นกันนานมาก จนกระทั่งปุ่มโทรศัพท์หมายเลข 2 ไม่ทำงาน  มันฝืดๆและต้องกดซ้ำอยู่บ่อยๆตลอดเวลา ตอนนั้นดิฉันคิดว่าโทรศัพท์มือถือของดิฉันเริ่มจะเสียแล้ว จะต้องนำไปซ่อม แต่ก็ยังคิดว่าจะซ่อมอย่างไรดี คิดอยู่นานมาก จนกระทั่งถึงวันเสาร์  คุณพ่อคุณแม่ได้พาดิฉันไปเยี่ยมคุณย่า และดิฉันก็ได้พบกับลูกพี่ลูกน้อง ซึ่งเป็นลูกของคุณป้า ชื่อ พี่ต้น
ซึ่งก็มาเยี่ยมคุณย่าเหมือนกัน  พี่เค้าดูเงียบๆและดูเป็นผู้ใหญ่มาก เพราะพี่ต้นกับดิฉันมีอายุห่างกันถึง 7 ปี ดิฉันก็เริ่มรู้สึกเกร็งๆอยู่บ้าง แต่ดิฉันก็รู้ว่าพี่เค้าเรียนจบมาทางด้านอิเล็คทรอนิกส์  จึงเริ่มเข้าไปถามพี่ต้นเกี่ยวกับเรื่องของโทรศัพท์มือถือ  พี่เค้าจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู แล้วถอดหน้ากากโทรศัพท์มือถือออก จากนั้นก็เอาไขควงเล็กๆจิ้มเข้าไป สักครู่พอปิดหน้ากากโทรศัพท์มือถือ และเริ่มเปิดเครื่องใช้ โทรศัพท์มือถือก็ทำงานปกติ ปุ่มหมายเลข 2 กลับมาใช้งานได้เหมือนเดิม ดิฉันดีใจมากๆ ดิฉันจึงขอบคุณและแอบถามพี่ต้นว่า "ทำไมถึงซ่อมได้ เก่งจังเลย" พี่เค้าจึงตอบว่า "พอดีพี่ทำงานอยู่ที่ศูนย์ NOKIA ถ้าน้องมีปัญหาอะไรเกี่ยวกับโทรศัพท์มือถือก็บอกพี่ได้หรือสามารถไปหาพี่ได้ที่ทำงานนะ" ดิฉันดีใจและคิดว่าโชคดีมากที่พี่เค้าสามารถซ่อมโทรศัพท์มือถือมาใช้งานได้ตามปกติ
บันทึกการเข้า
hamelun
Newbie
*
กระทู้: 23


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #4 เมื่อ: กรกฎาคม 25, 2009, 10:18:53 PM »

นายภาณุ อาวัชราการ 525740050-4 Young#11 Sec12
   
       connector(ผู้เชื่อมต่อ) คนสุดท้าย ไปเพื่อนสมัยเรียนมัธยมปลาย ม.4 อีกคนคนนี้เป็นคนพิเศษอีกคนนึง ชื่อว่าตั้ม เรื่องมีอยู่ว่าช่วงปฐมนิเทศ ผมไปพบเพื่อนหญิงคนนึงชื่อ หยุ่ย ก็คุยกานได้สักพัก เค้าก็แนะนำเพื่อนให้รู้จักชื่อตั้ม เค้าจำผมได้ว่าเคยเป็นเพือนสมัยประถม5-6 ที่โรงเรียน อนุบาลอุดรธานี และบังเอิญอีกว่าเราก็ได้ห้องเดียวกันอีก จานั้นเราก็สนิทกันแต่ก็ไม่มากเท่าไร แบบเวลาเค้าจะไปเรียนพิเศษที่ไหนเค้าก็จะชวนผม ไปด้วยและแนะนำเพื่อนกลุ่มเพื่อนให้รู้จัก จนทำให้ผมมีเพื่อนมากมาย ก็เพราะคนนี้ละ และยังค่อยติวหนังสือให้ผมมั้ง พาไปเที่ยวบ้าง พาไปร้านอาหารที่อร่อย ยกตัวอย่างเช่น ร้านบ้านนมสด ร้านอาหารลุงป๋า อาไรทำนองนั้น ทำให้ผมรู้จักเมืองอุดรมากขึ้น เพราะผมเป็นคนรักสันโดนไม่ค่อยชอบไปไหน กับช่วงนั้นยังขับรถไม่ค่อยแข็งด้วย เข้านิละเป็นหัดมอเตอร์ไซน์ให้ผมด้วยแต่เพื่อนอีกคนพาหัดออกถนน ครั้งแรกก็เกร็จมีเส้นถนนแบ่งเขตเล่นจอดตรงกลางเส้น ไฟแดงเลย เหอๆ จนทำให้ผมขับรถเป้นจนถึงทุกวันนี้ แล้วเวลาจะไปไหนอยากไปไหนผมก็จะโทรปรึกษาเค้า และบางที่ถ้าว่างเค้าก็จะมารับมาส่งผม ตอนที่ชอบคือตอนผมอยู่ดึกในงานเลี้ยงรุ่นตอนจบมัธยมปลาย ถึงตี1 เค้าก็ยังมาส่งผมทั้งที่อากาศหนาว พาความหนาวมาด้วยกันจนถึงบ้าน ปลื่มเข้ามากเลยตอนนั้น รู้สึกว่าตอนนี้เค้าจะไปเรียนที่เชียงรายเค้าก็ส่งข่าวมาให้ผมมั้ง และเวลากลับก็นัดเจอกันบ้างเป้นบ้างครั้ง และอีกอย่างเข้าก็เป้นคนให้คำปรึกษาเกี่ยวกับเสื้อผ้า แฟชั่น ทรงผมอะไรพวกนี้กับผมได้ พาผมเดินตลาดไนท์ แบบถ้าไปคนเดียวคงไม่กล้าไปด้วย นี้ละคับ เพื่อนตายของผมอีกคนเป้นทั้ง connector และ maven ให้ผมเกือบๆทุกเรื่องเลยก็เพิ่งเพื่อนคนนี้แหละคับ
บันทึกการเข้า
kanoknoon
Newbie
*
กระทู้: 24


ดูรายละเอียด
« ตอบ #5 เมื่อ: กรกฎาคม 26, 2009, 02:04:03 PM »

น.ส.กนกนาถ  เม้ยชม   ID 525740154-2   Young #11  sec.02

   ดิฉันรู้จักเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนโรงเรียนเดียวกันตั้งแต่สมัยอยู่อนุบาล เราอยู่โรงเรียนสาธิตศึกษาศาสตร์ มข. ด้วยกัน เพื่อนคนนี้ชื่อ “ปุย” ก่อนหน้านี้เราไม่ได้สนิทกันมากนัก อาจจะเป็นเพราะเราอยู่คนละห้องกัน แต่เรามาสนิทกันจริงๆก็เป็นช่วง ม.3 เราอยู่ห้องเดียวกัน มีวันหนึ่งปุยเล่าให้ดิฉันฟังว่าปุยมีพี่ที่รู้จักคนหนึ่ง  เขาเรียนปริญญาตรีที่ มข.  เขาได้ไปทำงานที่เมืองนอกคือประเทศสหรัฐอเมริกา เขาไปทำงานในช่วงปิดเทอมในสวนสนุกซึ่งพี่เขามีหน้าที่ขายของในนั้นเช่นพวกอาหารและเครื่องดื่ม  เขาไปทำงานได้เงินกลับมาเยอะมาก รวมทั้งได้เรียนรู้วัฒนธรรมการเป็นอยู่  แถมเขายังได้เล่นเครื่องเล่นฟรีไม่เสียตังค์ด้วยเนื่องจากเขาเป็นพนักงานที่นั้น  พอพี่คนนั้นกลับมาประเทศไทยเขาได้เงินกลับมาเป็นแสน ดิฉันกับปุยจึงคิดกันว่าน่าสนใจมาก ถ้าเข้ามหาวิทยาลัยเราจะไปสมัครกัน ซึ่งตอนนั้นคิดไว้ว่าดิฉันอยากไปเที่ยว อยากได้ภาษา อยากได้เงิน ต่อมาเมื่อดิฉันได้เข้าปี 1 ดิฉันก็ได้รู้จักโครงการนี้จากโปสเตอร์ โครงการนี้มีชื่อว่า Work And Travel in USA ดิฉันและปุยจึงต่างพากันไปสมัครและไปสอบโครงการนี้ สมัยนั้นดิฉันอยู่ปี 1 โครงการนี้ยังไม่ค่อยแพร่หลายมากนักมีเพียงไม่กี่บริษัทที่รับสมัครเท่านั้น และต้องไปสอบที่กรุงเทพฯ  ซึ่งนักศึกษาส่วนใหญ่ที่มาสอบคือนักศึกษาในกรุงเทพทั้งนั้น และเมื่อดิฉันได้ไปสหรัฐอเมริกากลับมาแล้วนั้น เพื่อนคนอื่นๆก็ต่างพากันสนใจและมาถามไถ่ดิฉัน  ดิฉันก็มาเล่าประสบการณ์ให้เพื่อนฟัง จนเพื่อนต่างพากันไปสมัครและโครงการนี้จึงเป็นที่รู้จักและได้รับความสนใจจึงเกิดการแพร่หลายมากขึ้น

บันทึกการเข้า
winner
Newbie
*
กระทู้: 21


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #6 เมื่อ: กรกฎาคม 26, 2009, 03:29:20 PM »

       นายพรภิชนุ  แก้วคุณเมือง  525740044-9  mba Y#11 sec 11


         เรื่อง maven และ connector ของกระผมนั้นเป้นเรื่องที่ไม่ได้เกิดขึ้นกับกระผมโดยตรง ซึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องของ แม่ ของกระผมเองโดยปกติแล้วแม่ของกระผมนั้นเป็นคนที่แข็งแรงมากและไม่ค่อยเจ็บป่วยเท่าไหร่เลยทำให้แม่ของกระผมนั้นไม่ค่อยที่จะไปตรวจร่างกายประจำปีเท่าไหร่และไม่ค่อยที่จะได้ไปโรงพยาบาลด้วยซ้ำ ทำให้แม่ของกระผมนั้นทำงานโดยไม่ห่วงเรื่องสุขภาพ และเรื่องอาหารการกินเท่าไหร่คือ อยากกินอะไรก็กินและพักผ่อนไม่เพียงพอ มาเป็นเวลาหลายปี คือทางบ้านของกระผมนั้นทำธุรกิจค้าขายและต้องตื่นขึ้นมาเปิดร้านขายของตั้งแต่ตอนตีสี่ และปิดร้านตอน สองถึงสามทุ่มทำให้แม่ของกระผมนั้นมีเวลาพักผ่อนน้อยมาก และไม่เคยได้ออกกำลังกาย และเมื่อประมาณสี่ถึงห้าปีมานี้แม่ของกระผมนั้นน้ำหนักเพิ่มขึ้นมาก และมีอาการปวดหัวเกิดขึ้นแม่ของกระผมก็ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่คิดว่าก็คงเป็นอาการปวดหัวทั่วไป จนกระทั่งอาการปวดหัวนั้นบ่อยมากขึ้นจนผิดปกติ ทางบ้านกระผมจึงพาแม่ของกระผมนั้นไปตรวจร่างกายเพื่อหาสาเหตุ และเมื่อไปตรวจร่างกายและปรึกษาคุณหมอ แล้ว ปรากฎว่า แม่ของกระผมนั้นเป็นโรคไมเกรน ความดัน และเป็นโรคเบาหวาน และหลังจากนั้น คุณหมอก็นัดแม่ของกระผมกระผมนั้นมาตรวจสุขภาพบ่อย และมาตรวจวัดระดับน้ำตาลในเลือดบ่อยมากขึ้นทำให้แต่ก่อนที่แม่ของกระผมนั้นไม่ค่อยมาตรวจสุขภาพร่างกายเท่าไหร่ เดี่ยวนี้มาตรวจสุขภาพบ่อยมาขึ้น คือมาตรวจ ระดับน้ำตาล ตรวจระดับความดัน และการมารับยาแก้โรคไมเกรนตามคำแนะนำของคุณหมอ และคุณหมอนั้นยังแนะนำให้แม่ของกระผมนั้น ควบคุมทางด้านอาหารการกิน และการออกกำลังกายบ่อยๆ และการพักผ่อนให้เพียงพอและไม่เครียดเพื่อที่ระดับน้ำตาลในเลือดจะได้ไม่เพิ่มสูงขึ้น ความดันจะได้อยู่ในระดับปกติ และจะได้ไม่ปวดหัวไมเกรนบ่อยๆ สรุปก็คือ การที่กระผมนั้นพาแม่ของกระผมนั้นไปปรึกษาคุณหมอและขอคำปรึกษาจากคุณหมอนั้น คุณหมอที่ตรวจร่างกายและให้คำแนะนำนั้นเป็นผู้ที่เชี่ยวชาญ หรือ เป็น maven ให้กับแม่ของกระผม
บันทึกการเข้า
แน่นอน
Newbie
*
กระทู้: 23



ดูรายละเอียด
« ตอบ #7 เมื่อ: กรกฎาคม 27, 2009, 02:35:57 PM »

นายธนัชพร  หาได้
ID 525740113-6  Y#11  Sec.11

        Connector ของข้าพเจ้าท่านนี้จะเป็นการบอกต่อเรื่องความสะดวกสบายในการเดินทางโดยรถประจำทางจากจังหวัดขอนแก่นไปกรุงเทพฯ โดยเพื่อนของข้าพเจ้ามีบ้านอยู่ทีขอนแก่นอยู่แล้วเวลาเดินทางไปกรุงเทพฯก็จะใช้บริการกับบริษัทนี้อยู่บ่อยครั้งเพราะเพื่อนบอกว่าบริการดี ประทับใจ ราคาก็ไม่แพงด้วย เพื่อนของข้าพเจ้าชื่อนุก นุกจะแนะนำเสมอเลยว่าบริษัทนี้ดีอย่างนั้นดีอย่างนี้ ของว่างอร่อย อาหารก็ใช้ได้ ก็เลยสนใจ จนมาวันหนึ่งข้าพเจ้ามีธุระที่ต้องได้เดินทางไปกรุงเทพฯข้าพเจ้าจึงคิดถึงบริษัทนี้ก่อนเลยเป็นอันดับแรก เริ่มจากการที่มีรถตู้มารับที่ในมหาวิทยาลัยขอนแก่นเลยไม่ต้องเสียเวลาเดินทางไปที่บริษัทเองทำให้รู้สึกดีตั้งแต่แรกเลย พอไปถึงบริษัทซื้อตั๋วรถที่เค้าเตอร์ก็เป็นระบบดีพนักงานแต่งกายสะอาดดูเป็นรูปแบบเดียวกันเลย เสียเวลารอไม่นาน ก็ได้ขึ้นรถพอขึ้นไปเบาะนั่งก็เป็นเบาะนวดและที่ดีก็คือจะมีลำโพงฟังเพลงและดูหนังอยู่บริเวณที่วางศีรษะของแต่ละที่นั่ง คือใครไม่อยากดูก็ปิดเสียงได้ถ้าใครอยากดูหนังฟังเพลงก็เอาเสียงขึ้นได้โดยไม่รบกวนคนข้างๆเลย มีพนักงานบนรถที่สุภาพและก็มีคนขับรถที่แนะนำตัวเองว่าเป็นใครพร้อมพนักงานบนรถด้วยและยังสัญญากับเราว่าจะพาเราถึงที่หมายอย่างปลอดภัยด้วย ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกปลอดภัยมากขึ้นอีกระดับหนึ่งด้วย และก็มาถึงอาหารที่นุกบอกว่าอร่อย พอพนักงานมาเสิร์ฟข้าพเจ้าก็เปิดดูก็เป็นอาหารทั่วไปคือกระเพาหมู มีไข่ดาวให้ด้วยตอนแรกข้าพเจ้าไม่ทานเพราะทานมาแล้ว แต่ก็อดที่จะคิดถึงนุกไม่ได้ว่านุกบอกว่าอาหารใช้ได้ก็เลยชิมชิมจนหมดเลยเพราะกว่าพนักงานจะมาเก็บมันอาจจะหกเลอะเทอะด้วย ก็อร่อยมีน้ำผลไม้ มีขนม อาหารว่าง และมีนมกล่องให้ด้วย ซึ่งข้าพเจ้าลองขอขนมพี่พนักงานเพิ่มอีกพี่พนักงานก็เอามาให้อีก ทำให้ข้าพเจ้าประทับใจจริงๆ  ข้าพเจ้ารู้สึกดีกับรถประจำทางบริษัทนี้มากต้องขอบคุณเพื่อนชื่อนุกคนนี้ที่แนะนำสิ่งดีๆให้ข้าพเจ้า
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กรกฎาคม 27, 2009, 02:46:07 PM โดย แน่นอน » บันทึกการเข้า
Holy_Master
Newbie
*
กระทู้: 20


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #8 เมื่อ: กรกฎาคม 27, 2009, 07:05:59 PM »

นาย ธราธร วัธนะวิไกร 525740115-2 Y#11 Sec#1/1

Marven
ผมชอบฟังเพลงจำพวก Original Soundtrack จากหนังจากเกมและการ์ตูน โดยเฉพาะพวกเก่าๆ ซึ่งนับวันของพวกนี้ยิ่งหายาก แม้ว่าบางส่วนยังพอหาได้เองใน Internet แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะหาเจอเสมอไป แถมยังใช้เวลามากอีกด้วย แต่โชคดีที่ผมได้รู้จักกับเพื่อนใน Internet คนหนึ่งที่ใช้ชื่อ Online ว่า Apollo ซึ่งเขาเป็นคนชาว Poland ที่ชอบฟังเพลงแนวนี้เช่นกับผม ซึ่งเราได้แลกคุยแลกเปลี่ยน OST กัน และดูเหมือนว่าเขาก็เก็บเพลงแนวนี้ไว้มากมายซึ่งจริงๆ ผมก็ไม่รู้ว่าเขามีมากแค่ไหน แต่ทุกครั้งที่ผมขอไปเขาสามารถเอามาให้ผมโหลดได้ทันที แถมบางครั้งเขายังแนะนำ OST ดีๆ จากหนังเรื่องอื่นๆ ที่ผมไม่รู้จักหรือลืมไปแล้วให้ผมบ่อยๆ ทำให้หนังบางเรื่องที่ผมไม่เคยดู ต้องไปหามาดู  หรือไม่หากบางครั้งผมขอเขาไปแล้วเขาไม่มีจริงๆ เขาก็ยังหามาให้จนได้ไม่เพียงแต่เพลงเท่านั้นที่ผมสามารถขอได้จากเขาแต่รวมถึงพวก Sound Effect ต่างๆ ด้วยซึ่งปรกติเป็นของที่ไม่ค่อยมีใครเอามาแจกกันอยู่แล้ว ดังนั้นทุกครั้งที่ผมมีปัญหาอะไรเกี่ยวกับพวก Music หรือ Sound Effect หรือพวก OST ใหม่ๆ ที่ออกมาผมก็มักจะมาปรึกษา Apollo เป็นคนแรกเสมอ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กรกฎาคม 28, 2009, 12:44:39 AM โดย Holy_Master » บันทึกการเข้า
snowQueen
Newbie
*
กระทู้: 25


ดูรายละเอียด
« ตอบ #9 เมื่อ: กรกฎาคม 28, 2009, 01:23:09 PM »

น.ส.ศิวพร เปลี่ยนประเสริฐ 525740070-8 Young Ex#11 sec.1/2

      ดิฉันเป็นคนที่ชอบทำอะไรเกี่ยวกับผมมาก ไม่ว่าจะเป็นการดัดผม การทำสีผม การยืดผม การตัดผม (ตัดทีละเล็กทีละน้อย) เรียกได้ว่าทำทุกอย่างที่เกี่ยวกับผม เปลี่ยนทรงผมอยู่เป็นประจำ เพราะเป็นคนเบื่อง่าย ยิ่งถ้ามีแฟชั่นทรงผมอะไรใหม่ๆ เข้ามาก็อยากจะทำตาม แต่ก็มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ดิฉันจะไม่ทำเลยเลยคือ การตัดผมสั้น มีอยู่ครั้งหนึ่งดิฉันทำหลายๆอย่างในระยะเวลาที่ใกล้กันมาก โดยไม่ได้เว้นระยะเวลาให้ผมได้ปรับสภาพเลยก็วาได้ ดิฉันทำสีผมได้ไม่กี่อาทิตย์ แล้วก็ไปดัดผมอีก ร้านเสริมสวยก็บอกนะค่ะว่าไม่ควรทำทั้งสองอย่างพร้อมๆกัน มันจะทำให้ผมเสีย แห้ง แตกปลาย แต่ขณะนั้นดิฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร จะทำให้ได้ เมื่อดัดผมได้ไม่ถึงหนึ่งเดือนก็เริ่มเบื่อ อยากไปยืดผมตรง จึงไปเข้าร้านเสริมสวยอีก พนักงานบอกว่าพึ่งจะดัดไปเอง ทำไมไม่รอให้ระยะเวลานานกว่านี้ค่อยมายืด หรือปล่อยให้มันยาวไปเรื่อยๆก่อน แล้วค่อยมาดัดออกทีละนิดก็ได้ ดิฉันใจร้อนค่ะอยากผมตรงก็ไม่ฟังอะไรทั้งนั้น พอยืดผมมาได้ไม่นาน ก็เห็นถึงสภาพของเส้นผมที่เปลี่ยนไป ผมเริ่มแห้ง แตกปลาย ตอนนั้นก็กลุ้มมากเหมือนกัน แต่มันก็เป็นความต้องการของเราเองโทษใครก็ไม่ได้ วันนั้นเพื่อนเก่าสมัยชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโทรมาหา เพื่อคนนี้ชื่อ "หญิง" ฉันก็เล่าให้เขาฟังว่าตอนนี้มีปัญหาเรื่องผมมากจะทำไงดี เพื่อนก็บอกว่าหญิงก็เคยมีปัญหาแบบนี้เหมือนกัน บ่อยด้วยเพราะหญิงชอบเปลี่ยนทรงผมอยู่เป็นประจำ เมื่อหญิงเล่าให้ฟังก็รู้สึกว่าเขาเป็นมากกว่าเราอีก แถมบ่อยกว่าเราอีก แต่ตอนนี้เขากลับมามีผมสวยสุขภาพดีได้ โดยที่เขาไม่ต้องตัดผมสั้นเลย เขาบอกวิธีการดูแลรักษาเส้นผม แนะนำผลิตภัณฑ์ที่เขาเคยใช้เมื่อเขามีปัญหาแบบเรา ให้เราไปหาซื้อมาใช้ดู จนตอนนี้ผมของดิฉันค่อยๆดีขึ้น โดยไม่ต้องไปตัดผมสั้นเพื่อตัดผมส่วนที่เสียออก แต่ก็ต้องใช้ระยะเวลาพอสมควร หญิงจึงเป็นทั้ง Connector และ Maven ที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับปัญหาผม และสามารถให้คำปรึกษาในการดูแลรักษาผมได้เป็นอย่างดีสำหรับดิฉัน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กรกฎาคม 28, 2009, 01:25:08 PM โดย snowQueen » บันทึกการเข้า
ninjanoi
Newbie
*
กระทู้: 21


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #10 เมื่อ: สิงหาคม 01, 2009, 09:12:04 PM »

น.ส.ปพิชญา  จุลอ่อน รหัส 525740035-0 Young 11 Sec 1/1
      Connector ของดิฉันจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับดิฉันโดยตรงคือดิฉันเป็นคนที่ไม่เคยเป็นสิวมาก่อนพอตอนที่เป็นก็ตอนที่กำลังจะเรียนจบปริญญาตรีพอดีและเป็นเยอะมากจนตัวเองและคนรอบๆข้างรู้สึกตกใจว่าทำไมเป็นเยอะขนาดนี้ตอนแรกคิดว่าคงแพ้ครีมที่ใช้อยู่เลยลองหยุดใช้และคิดว่าคงจะหายเองก็รอๆไปสักพักคือไม่กล้าที่จะใช้อะไรกับหน้าได้แต่ล้างน้ำเปล่ารู้สึกว่าทำไมไม่ดีขึ้นเลยก็เริ่มรู้สึกเครียดจะไปถ่าย จะถ่ายรูปก็ไม่มีความมั่นใจเลย เพราะปกติเป็นคนที่ชอบถ่ายรูปมากก็เริ่มรู้สึกเป็นกังวลมากขึ้นก็ลองปรึกษาคุณแม่ดูว่าจะทำไงดีท่านบอกว่าลองไปหาหมอดีไหมเนื่องจากที่บ้านของดิฉันไม่มีใครมีความรู้เรื่องของการรักษาสิวว่าไปรักษาที่ไหนจึงจะดีซึ่งตอนนั้นดิฉันก็ได้ไปปรึกษากับเพื่อนคนหนึ่ง ชื่อเต้น ซึ่งดิฉันรู้จักและเริ่มสนิทสนมกับเต้นตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยชั้นปีที่ 1 ซึ่งเขาเคยเป็นสิวเยอะเหมือนกันตั้งแต่สมัยมัธยมมาแล้วและปัจจุบันนี้เขาก็ไปรักษาจนหายแล้ว เขาก็ได้แนะนำให้ดิฉันไปรักษาที่คลีนิกเดียวกับที่เขาไปรักษาดูซึ่ง ก็คือ ราชเทวีคลีนิก ซึ่งจะมีหลายสาขา เพราะที่บ้านของเขาพี่ชายก็เป็นสิวและก็รักษาที่เดียวกันจนปัจจุบันนี้ก็หายแล้วเหมือนกัน เขาก็แนะนำว่าที่นั่นจะรักษายังไงบ้างและที่เขาไปรักษามาก็จะมียาตัวไหนบ้างแต่ราคาก็จะค่อนข้างแพงนิดหน่อย แต่หมอก็จะใส่ใจดูแลคนไข้เป็นอย่างดี ซึ่งดิฉันก็เลยตัดสินใจที่จะไปรักษากับคลีนิกนี้ที่สาขาจังหวัดอุดรธานี เนื่องจากตอนนั้นยังไม่ได้มาเรียนที่ขอนแก่นเลยตัดสินใจรักษาที่สาขาที่อุดร ก็รักษาได้เกือบเดือนหน้าที่เคยเป็นสิวก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆจึงทำให้ดิฉันรู้สึกมีกำลังใจที่จะรักษาต่อไปซึ่งตอนนี้สิวก็หายแล้วที่รักษาตอนนี้ก็จะเป็นเรื่องของการรักษารอยแผลเป็นที่เกิดจากสิวอยู่
บันทึกการเข้า
Pichy
Newbie
*
กระทู้: 23


ดูรายละเอียด
« ตอบ #11 เมื่อ: สิงหาคม 02, 2009, 01:20:53 AM »

นางสาวธัญเนศวร์   เจริญนิติพงษ์  525740026-1  Young#11  Sec.11

           เนื่องจาก พี่สาวเป็นคนชักจูงใจให้ดิฉันเริ่มสนใจเรื่องความสวยความงามแบบผู้หญิงๆ มากขึ้น  เพราะพี่สาวนั้น อ่านจากนิตยสารผู้หญิง  เกี่ยวกับคอลัมน์ความสวยความงามมั่ง   แฟชั่นมั่ง  อาหารเพื่อสุขภาพ  การออกกำลังกายมั่ง   โดยเริ่มแรกนั้น พี่สาวดิฉันได้บอกดิฉันว่า ควรจะดูแลตัวเองให้มากๆหน่อย เพราะตัวดิฉันไม่ค่อยดื่มน้ำ ครีมบำรุงผิวก็ไม่ทาเพราะเห็นว่าไม่จำเป็น พี่สาวชักจูงเท่าไหร่ก็ไม่สนใจ เพราะเห็นว่าไม่จำเป็น  แค่ไม่ต้องออกแดด  ใช้ครีมอาบน้ำที่ดาราโฆษณา ก็น่าจะพอช่วยได้  ทำให้ในบางครั้งพี่สาวจะคอยบอกวิธีดูแลผิว ทั้งผิวหน้า และผิวกาย เส้นผม เกือบจะทุกอย่าง และโดยเฉพาะเครื่องสำอางค์ มีอยู่วันหนึ่ง  พี่สาวของดิฉันได้ทักดิฉันว่า นี่ เธอก็โตแล้วนะ เรียนก็จบแล้ว  ทำไมไม่ลองเปลี่ยนตัวเองหน่อย  เผื่ออะไรๆ มันจะดีขึ้น  ในวันนั้น พี่สาวดิฉันก็คุยเรื่องแต่งหน้า  แฟชั่น เสื้อผ้า หน้าผม ตามประสาผู้หญิงๆ  ดิฉันก็บอกพี่สาวไปว่า   จะให้ดิฉันมานั่งแต่งหน้าเนี่ยนะ  ท่าจะยาก  เพราะถ้าใครที่รู้จักดิฉันในตอนนั้น   บางคนคิดว่าดิฉันเป็นทอมด้วยซ้ำไป  แต่พี่สาวดิฉันก็ยุขึ้น อีกอย่างเพราะในใจลึกๆ แล้วดิฉันก็อยากลองเปลี่ยนตัวเองดูมั่ง  ถ้าไม่ดีค่อยกลับไปเป็นแบบเดิมก็ยังได้  ไม่เสียหายอะไร  วันนั้นพี่สาวเลยจับดิฉันแต่งหน้า    ซึ่งมันทำให้ดิฉันรู้สึกว่าการแต่งหน้าเป็นเรื่องที่ไม่ยาก และที่สำคัญ ทำให้เราดูดีขึ้น หน้าตาสดใส ในตอนแรกก็ยังแต่งไม่เป็น ดิฉันก็จะให้พี่สาวมาแต่งให้  นานวันเข้าพี่สาวก็เลยแนะนำวิธีแต่งหน้าให้ หลังจากนั้นก็เริ่มดูแลตัวเองมากขึ้น การมีพี่สาวก็ดีอย่าง เนื่องจากมีคนคอยให้คำปรึกษาเรื่องของผู้หญิงๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความสวยความงาม จากประสบการณ์ที่ได้ทดองใช้เครื่องสำอางก็มีหลายยี่ห้อ แต่ที่ถูกใจที่สุดน่าจะเป็น เครื่องสำอางค์ของ Oriental Princess เพราะเป็นเครื่องสำอางค์ที่มีส่วนผสมจากธรรมชาติ  เหมือนเป็นการบำบัดไปในตัว   พี่สาวเป็นคนแนะนำและต่อมาดิฉันก็ได้สมัครเป็นสมาชิกด้วย ที่สำคัญมีคู่มือรายละเอียดเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์แต่ละชนิดอย่างละเอียด   ซึ่งถ้าดิฉันมีปัญหาอะไรก็จะปรึกษาพี่สาวได้ และก่อนหน้าที่พี่สาวจะใช้ก็ได้คำแนะนำมาจากเพื่อนอีกทีหนึ่ง ไม่เพียงแต่ผิวหน้าเท่านั้น แต่ยังมีในส่วนของ body , hair , hand ,nail มากมายหลายอย่าง ที่สำคัญราคาก็ไม่แพงด้วย หลังจากที่ทดลองใช้กับตัวเองแล้ว ก็เห็นผลดังที่พี่สาวบอก และก็ใช้เรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้ เพื่อนๆ หรือคนรู้จักก็ถามว่า ดิฉันไปทำอะไรมา  หน้าตาถึงดูสวยขึ้น ดูดีขึ้น ดิฉันก็คิดว่าที่ดูดีขึ้น เพราะเราแต่งหน้า  แต่งตัวมากขึ้น  เลยเปลี่ยนเป็นคนละคนไปเลย  ดิฉันจึงต้องขอบคุณพี่สาวที่ช่วยแนะนำทำให้ได้รู้จักผลิตภัณฑ์นี้ 



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 02, 2009, 01:34:21 AM โดย Pichy » บันทึกการเข้า
anuchara
Newbie
*
กระทู้: 23


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #12 เมื่อ: สิงหาคม 02, 2009, 03:16:47 PM »

นาวสาวอนุสรา ชมวงศ์ 525740144-5  Young#11  Sec.1/2

         
              เนื่องจากว่าตอนที่ดิฉันเรียนอยู่มัธยมปลาย ดิฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เพื่อนของดิฉันคนนี้เป็นประเภทที่รักสวยรักงามมากๆๆ ถามเรื่องครีมอะไรเค้าก็จะรู้หมด และจะแนะนำดิฉันเกี่ยวกับเรื่องครีมอยู่เสมอ ถ้าดิฉันมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องความสวยความงาม เค้าก็จะแนะนำวิธีให้และใช้ได้ผลอย่างมาก มีอยู่วันหนึ่งดิฉันมีปัญหาเรื่องสิว ซึ่งมันทำให้ดิฉันรู้สึกกังวลใจเป็นอย่างมาก เพราะว่าเวลาที่ดิฉันเป็นสิว เวลาที่สิวหายแล้ว มันจะทิ้งรอยแดงจางๆไว้ พอมาปรึกษาเพื่อนของดิฉันคนนี้ เค้าก็แนะนำให้รู้จักร้านเสริมสวยร้านหนึ่ง ชื่อร้านเนาวรัตน์ และก็ได้พาดิฉันไปเพื่อซื้อครีมรักษาสิว แต่พอถึงร้าน เจ้าของร้านก็แนะนำให้ดิฉันใช้ควบคู่กันกับสบู่ เพื่อจะได้เห็นผลเร็วขึ้น แต่ว่าดิฉันยังรู้สึกลังเลเกี่ยวกับสบุ่ก้อน เพราะว่าดิฉันแพ้สบู่ก้อนเวลาล้างหน้า ดิฉันเลยตัดสินใจซื้อแต่สบุ่ เพื่อมาลองดูว่าครีมรักษาสิวใช้ได้ผลรือไม่?
             พอดิฉันได้ลองใช้ครีมแต้มสิวของร้านนี้ ตามที่เพื่อนของดิฉันแนะนำแล้ว ประมาณ 4-5 เห็นจะได้ หน้าของดิฉันก็เปลี่ยนไป เพื่อนๆที่เรียนห้องเดียวกันกับดิฉันและเพื่อนข้างห้องที่รู้จักกัน ก็เห็นความแตกต่างว่า จากเดิมเวลาที่ดิฉันเป็นสิวแล้วพอสิวหายมันก็ทิ้งรอยแดงจางๆไว้ ให้ดิฉันเอาไว้ดุต่างหน้าว่าดิฉันพึ่งเป็นสิว แต่พอมาใช้ครีมตัวนี้ทำให้เห็นผลที่แตกต่าง คือ หน้าของดิฉันไม่เป็นรอยแดงจางๆอย่างเดิมแล้ว แต่กลับกลายเป็นหน้าใสขึ้น รอยแดงจางลงอย่างเห็นได้ชัด
        จึงทำให้ดิฉันตัดสินใจที่จะใช้ครีมรักษาสิวของร้านเสริมสวยร้านนี้ต่อไป และได้ลองซื้อสบู่ก้อน ที่ทางร้านบอกว่าถ้าใช้ควบคู่กันจะได้ผลเร็วขึ้น ก็ได้ผลอย่างที่ทางร้านบอกจริงๆ และก็จะมีคนถามอยู่เสมอว่าไปทำอะไรมาหน้าถึงใสขึ้น ก็จะแนะนำเพื่อนๆที่เข้ามาถามเสมอว่าไปปซื้อจากร้านเนาวรัตน์มา
บันทึกการเข้า
attawut
Newbie
*
กระทู้: 22


ดูรายละเอียด อีเมล์
« ตอบ #13 เมื่อ: สิงหาคม 02, 2009, 04:28:38 PM »

นายอัฒวุฒิ์ ธนาเกียรติภิญโญ รหัส 525740147-9  young#11 sec 1/1
   เมื่อประมาณเดือนสิงหาคมสองปีที่แล้วรถของผมเกิดมีปัญหาเสียงมาจากที่ล้อ เวลาเบรกทีรถสั่นทั้งคันทีแรกนึกว่าเกิดปัญหาจากที่ลูกปืนของล้อรถแตก(เพราะรถเคยมีอาการแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง) จึงได้นำรถเข้าไปเช็คที่ศูนย์บริการฮอนด้าจังหวัดชัยภูมิ เมื่อช่างได้มาตรวจเช็ครถปรากฎว่าไม่ได้เกิดปัญหาจากลูกปืนหรือระบบต่างๆของรถแต่เกิดจากยางรถยนต์(เพราะเพิ่งสลับยางมา)  ช่างเลยบอกว่าลองเปลี่ยนยางรถยนต์ดูผมจึงถามว่าจะเปลี่ยนเป็นยี่ห้ออะไรรุ่นไหนดี ช่างบอกกับผมว่าไม่มีความรู้ว่าเปลี่ยนไปใช้รุ่นไหนถึงจะแก้ปัญหาดังกล่าวได้และไม่เกิดปัญหานั้นกลับมาอีกเพราะยางเส้นเดิมก็ยังมีดอกยางยังสามารถใช้งานได้ ถ้าเปลี่ยนบ่อยๆคงเปลืองมาก ผมจึงไปปรึกษาเพื่อนของพ่อซึ่งเปิดร้านยางมานานกว่า 30 ปี เมื่อพบเพื่อนพ่อจึงได้เล่าปัญหาให้ฟังเมื่อเพื่อนพ่อฟังและมาดูที่รถจึงบอกว่าลองเปลี่ยนใส่ยาง บริสโตน ทูรันซ่า ดูนะเพราะรถของลูกค้ารุ่นเดียวกับของผมเปลี่ยนไปแล้วไม่เกิดปัญหาดังกล่าว พอเปลี่ยนมาแล้วผมใช้งานมาปีกว่ารู้สึกว่ารถยังใช้งานได้ดีไม่มีเสียงยางดังวิ่งไปแล้วเงียบดี ยางยังสามารถรีดน้ำได้ดีในฤดูฝน สังเกตได้จากเวลาขับรถมาเร็วๆฝนตกมีน้ำขังอยู่ที่ถนนแล้วรถไม่สะบัด ปัญหาต่างๆที่เกิดกับรถของผมก็หายไป เพื่อนของพ่อที่เปิดร้านยางมานานกว่า 30 ปี จึงเป็นผู้เชี่ยวชาญ (Marven) เพราะมีประสบการณ์เกี่ยวกับยางรถยนต์มายาวนาน
บันทึกการเข้า
Pinnyz
Newbie
*
กระทู้: 23


ดูรายละเอียด
« ตอบ #14 เมื่อ: สิงหาคม 03, 2009, 12:02:45 AM »

นางสาวเพ็ญพิศ จักรวาลกุล  525740049-9  mba Y#11 sec 11


         เมื่อประมาณสามปีก่อนค่ะ ดิฉันได้รู้จักกับเพื่อนคนนึงซึ่งพอรู้จักสนิทสนมกันได้สักพัก จึงรู้ว่าบ้านเราอยู่ใกล้กัน เธอชื่อมิ้นท์ค่ะ มิ้นท์ไม่ได้เป็นคนขอนแก่น แต่มาอยู่ที่นี่ก็มาอยู่กับอาม่า และมิ้นท์ก็เรียนวิศวะ ดังนั้นมิ้นท์ก็เลยไม่ค่อยมีเพื่อนเท่าไหร่ และบ้านเราก็อยู่ใกล้กันเดินไปก็ถึง ทำให้เราไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย มีอยู่วันนึง มิ้นก็มาชวนไปเล่นฟิตเนตที่ในมอ พอดีดิฉันก็อยากจะไปออกกำลังกายอยู่พอดี ก็เลยตกลงไป เพราะตอนเย็นก็ว่างอยู่แล้วไม่ได้ทำอะไร แต่ถ้าจะให้ไปคงเดียวคงไม่ไปแน่ๆ พอไปก็รู้สึกดี เพราะตอนเข้าไปใหม่ๆ ก็ยังเล่นอะไรไม่เป็น ก็จะมีพี่ๆเจ้าหน้าที่มาคอยสอน สอนท่ายืดเส้นคลายกล้ามเนื้อ เวลาเราจะเล่นเครื่องเล่นตัวไหน ถ้าเราใช้ไม่เป็นก็จะมีเจ้าหน้าที่มาคอยช่วย แม้ว่าจะเหนื่อย จะเมื่อยบ้าง แต่ก็ชอบ เพราะรู้สึกสดชื่น อีกอย่าง ดิฉันเป็นคนที่ไม่ได้ออกกำลังกายเลย คือถ้าไม่ไปเล่นฟิตเนต ก็ไม่ไปออกกำลังกายที่ไหน พอไปแล้วก็รู็้สึกว่าร่างกายแข็งแรงขึ้น แล้วตอนนั้นดิฉันก็อยากลดความอ้วนด้วย ช่วงนั้นเราก็เลยไปเล่นตลอด ดิฉันชอบมากค่ะ สนุกดี ตอนนั้นว่าจะเล่นให้น้ำหนักลด แต่ก็ไม่ลดค่ะ เพราะว่ารู้สึกว่าจะกินเยอะกว่าเดิม แต่ก็ไม่ได้อ้วนนะคะ รู้สึกว่ากล้ามเนื้อมันกระชับขึ้น และเวลาที่ไปก็จะได้เจอเพื่อนใหม่ๆ ต่างคณะ ทำให้เรามีเพื่อนมาออกกำลังกายเพิ่มมากขึ้น รู้จักคนเพื่มมากขึ้น แต่พอต่อมา เรียนหนักมากขึ้น ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาไปเล่น ก็รู้สึกเสียดายอยู่ เพราะอยากจะไปเล่น พอมีเวลาว่างมิ้นท์ก้จะชวนไปเล่นตลอด รู้สึกดีมากเลยค่ะ เพราะจากเมื่อก่อนเป็นคนที่ป่วยง่ายมากๆ พออากาศเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยก็จะเป็นไข้ตลอด แต่ตอนนี้ไม่เป็นไข้แล้วค่ะ มีสุขภาพดี แถมยังสนุก ได้เพื่อนใหม่ด้วย ซึ่งค่าใช้จ่ายในการเล่นก็ไม่แพง ราคานักศึกษา ถือว่าคุ้มค่ะ กับการได้สุขภาพที่ดีมา ปัจจุบันนี้ถึงแม้ว่าดิฉันจะไม่ค่อยว่างได้ไปเล่น แต่ถ้าดิฉันว่าง ดิฉันต้องไปแน่นอนค่ะ
บันทึกการเข้า
หน้า: [1] 2 3 ... 15
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.11 | SMF © 2006-2009, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!